|
— |
pyton-zielony 2008/05/04 13:23 aktualna |
| | + | ===== Pyton zielony (Morelia viridis) ===== |
| | + | *** Występowanie** |
| | + | Zamieszkuje tereny Papui - Nowej Gwinei, okoliczne wyspy oraz północne tereny półwyspu York w Australii. Występował jeszcze na archipelagu wysp Bismarka oraz wysp Salomona niestety owe tereny zostały zniszczone przez działalność ludzką. |
| | + | *** Długość życia** |
| | + | Są znane osobniki które w niewoli żyły ponad 15 lat. |
| | + | *** Rozmiary** |
| | + | Pyton zielony jest średniej wielkości wężem, przeważnie dorasta do 1,5 metra, ale osobniki pewnych odmian geograficznych dorastają do 2 metrów długości. |
| | + | *** WyglÄ…d** |
| | + | Głowa wyraźnie oddzielona od reszty ciała. Natura wyposażyła go w zęby długości nawet jednego centymetra, zakrzywione ku tyłowi. Źrenice pionowe, tęczówka zielona u młodych osobników taka sama jak kolor ciała. Na pysku znajdują sie termo receptory które są doskonale rozwinięte o tych węży, posiada bardzo chwytny ogon dzięki któremu może zwisać na gałęzi trzymając się za ogon. Podstawowe zabarwienie ciała jest różne u każdego osobnika w zależności od przynależności do odmiany. Ale przeważnie jest to zieleń, ale można spotkać osobniki żółte lub turkusowe. Wzdłuż grzbietu i po bokach ciała ciągną się białe, żółte, niebieskie pasy lub plamy złożone z pojedynczych łusek lub ich grup. Zabarwienie brzuch też jest zróżnicowane i może być w odcieniach białego lub żółtego koloru, a na tym tle mogą się pojawiać plamkowania czarne lub białe. Dorosłe ubarwienie uzyskują w miarę wzrostu w ciągu 3 lat. |
| | + | *** Podgatunki** |
| | + | Dotychczas wyróżniono najpowszechniejsze odmiany geograficzne takie jak: |
| | + | *** Biak** - Osobniki tej odmiany są największe wszystkie proporcje i wielkości poszczególnych części cała są większe w porównaniu z innymi odmianami. Osobniki te osiągają do 2 metrów długości. Ubarwienie ich jest dość zróżnicowane. |
| | + | *** Sorong** - Węże tej odmiany maja głowę krótszą niż osobniki pozostałych odmian. Nos jest krótszy i nieco szerszy niż u odmiany "Biak". Osobniki te dorastają do 170 cm. Koniec ogona jest czarno plamkowany. Ubarwienie podstawowe jest różnorodne i zazwyczaj dominuje jasno zielony, turkusowy lub jasno niebieski. |
| | + | *** Aru** - Ich charakterystyczną cecha jest szmaragdowe ubarwienie wyraźne zwłaszcza u młodych osobników. Gdy dorastają ubarwienie to ciemnieje. Głowa jest krótsza niż u Biak a jej zarysy bardziej okrągłe. Zazwyczaj łuski górnej wargi są niebieskie. Często niebieskie zabarwienie obecne jest także w dolnej części pyska. |
| | + | *** Cape York** - Odmiana ta jest najrzadszą w hodowli w Europie i USA, wynika to z obszaru jaki zamieszkuje, a mianowicie australijski półwysep York. |
| | + | *** Aktywność** |
| | + | Wąż głównie aktywny o zmierzchu i nocą. W ciągu dnia leży charakterystycznie zwinięty na gałęzi. W nocy rozpoczyna wędrówkę w poszukiwaniu pokarmu i lokalizuje go dzięki termoreceptorom umieszczonym na pysku. |
| | + | *** Biotop** |
| | + | Tropikalne wieczne zielone wilgotne lasy równikowe. Prowadzi nadrzewny tryb życia, mieszkając wysoko w konarach drzew. |
| | + | *** Wielkość terrarium** |
| | + | Minimalne rozmiary terrarium to 150 x 60 x 60, oczywiście młode trzymamy w mniejszych. Ważne by terrarium było wysokie. |
| | + | *** Terrarium** |
| | + | Ze względu na nadrzewny tryb życia i naturalny biotop węże trzymamy w wilgotnym terrarium, by warunki były przybliżone to tych panujących w lesie tropikalnym. Najlepszym materiałem na wykonanie terrarium jest szkło lub plexiglas ze względu na dużą wilgotność w terrarium. Ważne jest odpowiednie rozmieszczenie otworów wentylacyjnych tak by można było utrzymać w terrarium odpowiednia wilgotność i temperaturę. Najlepiej by otwory te zabezpieczone siatką metalową lub plastikowa znajdowały się w jednej z bocznych ścian i w górnej części terrarium. Jako podłoża używamy materiałów utrzymujących wilgotność i łatwych do wymiany. Najlepiej nadają się do tego torf, ziemia ogrodowa lub leśna oraz kępki mchu torfowca. W terrarium powinno być dużo gałęzi ponieważ te węże większość czasu spędzają na nich. Różnorodny układ gałęzi pozwala wybrać wężowi ta odpowiadająca mu najbardziej i jeśli w terrarium będą panować w miarę stałe warunki będzie on zazwyczaj wisiał na tej jednej wybranej. Układ gałęzi musi być jednak dopasowany także do naszej wygody by w razie potrzeby można było węża wyciągnąć z terrarium bez trudu. Basen umieszczony na dnie terrarium jest niezbędnym elementem wyposażenia. Służy on przede wszystkim do utrzymania należytej wilgotności i aby ułatwić parowanie z niego umieścić można pod nim płytka grzejną lub w nim zatapialną grzałkę akwarystyczną małej mocy (10-15W). |
| | + | *** Temperatura** |
| | + | Temperatura w terrarium powinna wynosić 27-30 stopni (32 stopnie miejscowo), w nocy można obniżyć do 23 stopni. Temperatura powinna się zmieniać także w okresie roku by zastymulować gady do rozpoczęcia aktywności płciowej. |
| | + | *** Oświetlenie** |
| | + | Węże te żyją w półmroku dlatego nie stosujemy zbyt ostrego światła, źle wpływa na samopoczucia węży. Używamy czerwone lampy promiennikowe. Od maja do września cykl świetlny powinien wynosić 14-15h na dobę. |
| | + | *** Wilgotność** |
| | + | Powinna być ona wysoka w granicach 70-80%, nocą nawet do 85%. By uzyskać taką wilgotność należy zraszać terrarium co najmniej dwa razy dziennie. Jednak najlepszym sposobem jest zainstalowanie automatyczny system zraszający (trzeba się liczyć z kosztami), można korzystać z ogrodowego spryskiwacza ciśnieniowego, dobrze gdy podczas czynności spryskiwania nie otwierać terrarium, a zraszać od góry przez siatkę wentylacyjną. |
| | + | *** Pokarm** |
| | + | W hodowli terrarystycznej zjadają myszy, średnie szczury, ale i tak ich przysmakiem są ptaki - wróble, jednodniowe pisklaki kurze, przepiórki. Karmimy je zazwyczaj o zmierzchu. Dorosłe osobniki karmimy co 10-14 dni i to jednym zwierzęciem karmowym, bo ze względu na niski metabolizm i małą ruchliwość łatwo ulegają otłuszczeniu co negatywnie wpływa na ich kondycje. Możemy im podawać martwą karmę świeżo ubitą lub rozmrożoną i podgrzaną. Podanie żywego pokarmu łączy się z obserwacją czy wąż złapał zwierze karmowe i je zjadł i czy nie odniósł uszczerbku podczas duszenia ofiary. |
| | + | *** Dymorfizm płciowy** |
| | + | Dojrzałe samce są mniejsze od samic maja wyraźne pazury odbytowe po obu stronach kloaki (u niektórych osobników osiągają nawet 1 cm), samice tych pazurków nie posiadają, a właściwie są tak małe że ich na zewnątrz nie widać. |
| | + | *** Rozmnażanie** |
| | + | Gody w okresie zimowym, po 70-90 dniach od kopulacji samica składa jaja, zwykle od 12 do 24, następnie przystępuje do inkubacji, która trwa zwykle 45 do 55 dni. |
| | + | *** Uwagi** |
| | + | Jest to piękny wąż, ale ciężki w hodowli ze względu na warunki jaki wymaga. Jest to gatunek agresywny ale i również płochliwy. Wąż polecany jest bardzo doświadczonym terrarystom, również minusem jest jego cena za młodego z hodowli trzeba zapłacić około 1200 PLN. |
| | + | *** Stan prawny** |
| | + | **CITES: TAK (zał. II);UE: TAK (zał. B);Rejestracja: TAK** |
| | | | |
| | + | {{:pyton-zielony-morelia-viridis-.jpg|}} |
| | + | Charakterystycznie zwinięty wąż na gałęzi. |
| | + | ---- |
| | + | --- //[[Surmaa.Pawel@gmail.com|Paweł Surma]] 2008/05/04 13:22// |