|
Pyton angolski
Pyton angolski (Python anchietae)
Owy gatunek występuje w zachodniej Afryce, głównie w Namibii i Angoli. W Angoli wąż jest uznawany za symbol tego kraju, występuje tam zakaz odławiania jaki eksport do innych krajów.
Przy odpowiednich warunkach dożywają do 20 lat.
Pyton angolski należy do najmniejszych z Pytonów, blisko spokrewniony z Pyton królewski. Dlatego te węże są do siebie podobne w wyglądnie jaki i zachowaniu. Dorastają przeważnie do 1,5 metra, ale rekordowe osobniki mierzą do 1,8 metra. Samice przeważnie posiadają masywniejsze ciało o samców.
Wyposażony w krępe i masywne ciało, niewielką głowę która wyraźnie oddzielona od reszty ciała. Na głowie można zaobserwować drobne łuski, koloru ciemnobrązowego lub czarnego. Wokół pyska można zobaczyć wyraźne otworki termorecepcyjne. Ubarwienie ciała jest w większości powierzchni ciała ciemnobrązowe z niewielkimi żółtopiaskowymi plamami wzdłuż grzbietu i boków, często z czarną obwódką. Strona brzuszna najczęściej koloru kremowego. Oczy ciemne z pionowymi źrenicami. Ogon krótki tępo zakończony.
Gatunek dość skryty, bardziej aktywny staje sie po zmierzchu. Dnie spędza w ukryciu norach i skalnych rozpadlinach, gdzie czeka aż nastąpi noc by wyruszyć na łowy.
Zamieszkuje on suche skaliste tereny górskie i podgórskie. W zasięgu jego występowanie woda jest dość trudno dostępna, ale często występują tam mgły dzięki czemu wilgotność powietrza jest wysoka.
Jest to gatunek który z reguły jest spokojny i przyjazny, lecz oczywiście mogą być taka osobniki które są kąśliwe. W przeciwieństwie do Pytona królewskiego nie zwija się on w kłębek w stanach zagrożenia.
Młode osobniki i podrostki możemy trzymać w terrarium o wielkości 60x40x40cm, natomiast osobniki dorosłe w terrarium o wymiarach 140x50x50cm.
Terrarium powinno być typu półsuchego. Nie musi być one wysoki ponieważ owy gatunek prowadzi naziemny tryb życia. Jako podłoże możemy użyć: trocin, torfu ze żwirem (1:1) lub papierowych ręczników. W zbiorniku powinny się znaleźć co najmniej 2 kryjówki, jedna po stronie chłodniejszej a druga gdzie jest cieplej, ważne by kryjówka była na tyle duża by wąż po zwinięciu się nie dotykał ścianek. Również w terrarium należy umieścić basen z wodą, z które wąż będzie pił. Można umieścić jakiś konary które przydatne są przy zrzucaniu wylinki.
W ciągu dnia temperaturę utrzymujemy na poziomie 26-28 stopni, miejscowo do 30 stopni. Nocą temperatura może spaść o 3-4 stopnie, ale zapewniamy miejsce o temperaturze 28 stopni. Do ogrzewania terrarium używamy promienników, kabli i mat grzewczych zawsze podłączonymi z termoregulatorem z zewnętrznym czujnikiem temperatury. Kable i maty powinny zajmować nie więcej niż 40% powierzchni dna zbiornika, element grzewczy umieszczony na dnie nakrywamy cienką szybą lub zasypujemy warstwą podłoża uniemożliwiając bezpośredni kontakt gada z nim. W przypadku dziennego ogrzewania żarówką, niezbędne jest stosowanie kabla lub maty do zapewnienia odpowiedniej nocnej temperatury.
Oświetlanie nie jest obowiązkowe ze względu na zmierzchły i nocy tryb życia węża. By nie płoszyć gada zbyt intensywnym światłem lepiej używać żarówek ciemieniowych które dają czerwone światło. W razie używanie żarówek lub promienników należy zabezpieczyć je by wąż nie miał bezpośredniego kontaktu z elementem grzewczym. Węże mogą się dość mocno poparzyć, co może mieć tragiczne skutki.
Wilgotność powietrza utrzymujemy w granicach 40%. Z osiągnięciem takiego poziomu nie powinno być problemu, można spryskać delikatnie terrarium letnią wodą, lecz zaleca się, aby dotyczyło to tylko części zbiornika. Podłoże jaki i otoczenia węża nie powinno być mokre, sprzyja to rozwojowi infekcji. Tuż przed wylinką może dość mocno spryskać kryjówkę jaki i część terrarium, dzięki czemu nie powinno być problemu z zrzuceniem wylinki.
W środowisku naturalnym Pytony angolskie chętnie zjadają nie wielkie gryzonie, jaszczurki i ptaki. W nie woli można je karmić średniej wielkości gryzoniami- myszy, szczury i chomiki oczywiście odpowiednich rozmiarów w stosunku do węża. Karmienie Pytona angolskiego nie powinno nam stwarzać problemów, gorzej jest z ich kuzynami Pytonami królewskimi. Poleca się karmienie ogłuszonymi/ubitymi gryzoniami, należy pamiętać NIE WOLNO zostawiać karmienia bez nadzoru, gdy karmimy żywymi gryzoniami. Osaczony gryzoń może dotkliwie zranić węża a co gorsze również zabić.
Zwykło się przyjmować, iż samiec posiada większe i dłuższe zakrzywione pazury odbytowe, nasada jego ogona jest szersza (wynika to z obecności podwójnego narządu kopulacyjnego półprącia), a sam ogon jest nieco dłuższy niż u samicy. Te cechy jednak nie dają 100% pewności, co do płci danego osobnika. By mieć większą pewność wykonuje się sondowanie. Czynność ta powinna być wykonana WYŁĄCZNIE przez osobę doświadczoną gdyż niewprawne sondowanie może doprowadzić do: uszkodzenia narządów płciowych, bliznowatych zrostów i w konsekwencji bezpłodności gada.
W niewoli pomyślnie rozmnażany, choć stosunkowo niewielka ilość osobników hodowlanych pozwala zakwalifikować ten gatunek jako bardzo rzadki. Samica składa zazwyczaj 5-7 szt. jaj od lutego do marca. Jaja, jak u wszystkich pytonów, pokryte są skórzastą powłoką i jak na 1,5m węża są bardzo duże. Okres opieki nad jajami wynosi około 2 miesięcy i jest ściśle uzależniony od temperatury otoczenia. Samica zwykle opiekuje się jajami, ciasno owija je splotami swego ciała. Jaja instynktownie zostawia w momencie rozpoczęcia klucia młodych. Po wykluciu małe Pytony angolskie mają 30-40cm. Po ok. 10-14 dniach zrzucają pierwszą wylinkę i zaczynają żerować. W naturze początkowo jedzą młode gryzonie i jaszczurki, z czasem interesując się odpowiednio większymi osobnikami. W niewoli jako pierwszy posiłek podaje się małe owłosione myszki.
CITES: TAK (zał. II);UE: TAK (zał. B);Rejestracja: TAK
Jest to piękny, nieagresywny i nie duży wąż, który wprawionemu terraryście przypadnie do gustu. Polecany również dla początkujących.
— Paweł Surma 2008/03/25 17:35 |
