|
Pyton ametystowy
Pyton ametystowy (Morelia amethistina)
Owy gatunek można spotkać na Indonezji, Papua-Nowa Gwinea i Australii.
Około 15-20 lat.
Największy okaz mierzył 8,6 metra, jednak przeważnie węże rosną do 6,7 metra. Największy okaz w warunkach hodowlanych mierzył 5 metrów i było to w Australii, 1994 rok.
Jest to stosunkowo cienki wąż, ale posiada dużą siłę, posiadają na stronie brzusznej duże tarczki potrzebne im do nadrzewnego trybu życia. Głowa dużą zdecydowanie oddzielona od reszty ciała, oczy duże z pionowymi źrenicami. Na wargach posiadają jamki termoczułe która pomagają im polować w nocy. Wyposażone są w największe zęby z pośród wszystkich pytonów która pomagają im chwytać ptaki w locie. Istnieje wiele odmian barwnych ze względy na izolacje, od czerwonawo - pomarańczowym w rejonach górskich, po ubarwienie w paski z regionu Merauke. Dorosłe osobniki są przeważnie zielono oliwkowe czasami ciemno szary lub żółty. Tarczki brzuszne przeważnie białe lub żółte.
Prowadzą nocny tryb życia, młode osobniki większość czasu spędzają na drzewach, dorosłe 1,5-2 metrów większość czasu spędzają na ziemi.
Zamieszkuje lasy deszczowe, o bujnej roślinności.
Dla pary wielkości 70 cm do 120 cm terrarium o wielkości 70x60x80. Młodego pytona można trzymać w terrarium o wielkości 35x40x50. Dorosły osobnik od 1,5 metra powinien być trzymany w terrarium 150x70x80.
Jako podłoże możemy użyć torfu i czarnej ziemi w stosunku 1:1. W terrarium powinien znaleźć się zbiornik z wodą gdzie mogłyby się wykąpać oraz się wypróżnić. Również powinny znaleźć się kryjówki w terrarium spowoduje to, że wąż będzie miał się gdzie ukryć jaki i stanie się mniej agresywny. Lepiej posadzić sztuczne roślinki ponieważ żywe mogą zostać dość szybko zniszczone.
Optymalna temperatura w dzień to 28-32 stopnie (miejscowo), w nocy temperatura powinna się wahać od 22-24 stopni.
Korzystamy z zwykłych świetlówek oraz ceramicznych.
Gatunek wymaga dużej wilgotności. Terrarium należy spryskiwacz co najmniej raz na dobę letnią wodą. Zbytnio niska wilgotność i temperatura może spowodować infekcje dróg oddechowych oraz niestrawność.
Ich dieta w środowisku naturalnym składa się z ptaków, nietoperzy, szczurów. W niewoli najlepiej karmić myszami i szczurami. Trzeba pilnować ponieważ samce pytona są bardzo łakome dlatego należy uważać by wąż nie miał nadwagi. Nie podajemy im żadnych dodatkowych witamin w kapsułkach ponieważ może wystąpić przedawkowanie niektórych z nich, jeśli karami cały czas gryzoniami.
Samce są o około 30% krótsze niż samice, mają bardziej cienkie ciało i posiadają one krótsze pazury odbytowe. Najlepszą metodą jest sondowanie.
Pierwsze wzmianki na temat udanego rozmnożenia w niewoli są dość stare bo aż z 1979 roku, jednak owy gatunek jest bardzo rzadki w hodowlach domowych a okazy urodzone w niewoli rzadko pojawiają się na targach. Samica składa przeważnie 7-12 jaj o średnicy 7 centymetrów, rekord wynosi 24 jaj i został ustalony 22 kwietnia 2005 roku, przedtem rekord wynosił 21 jaj i było to w 1989 roku. 1-2 lipca 2005 roku wylęgło się 16 młodych pytonów z pośród 22 złożonych jaj. Młode po wykluciu mierzą 60-67 centymetrów, pierwszą wylinkę przechodzą dość późno z porównaniem to innych pytonów. Młode są bezradne ale kiedy już osiągną 2 metry należy ostrożnie się z nimi obchodzić.
CITES: TAK (zał. II);UE: TAK (zał. B);Rejestracja: TAK — Paweł Surma 2008/05/17 20:57 |