Bóbr kanadyjski, Castor canadensis, zwany niekiedy także bobrem amerykańskim - duży gryzoń z rodziny bobrowatych (Castoridae), blisko spokrewniony z bobrem europejskim (Castor fiber). Jest jednym z dwóch współcześnie żyjących gatunków bobrów.

Wyglądem bóbr kanadyjski przypomina swojego europejskiego kuzyna i przez długi czas uważany był za jego podgatunek. Jednak badania genetyczne wykazały odmienność obu form. gatunki te różnią się m.in. liczbą chromosomów (bóbr kanadyjski ma ich 40, a nie jak europejski - 48), co powoduje, iż oba gatunki nie mogą się krzyżować.

Bóbr kanadyjski występuje w Ameryce Północnej od Alaski (z wyjątkiem krańców zachodnich i północno-zachodnich) i Kanady (poza skrajną północą), przez Stany Zjednoczone (oprócz Florydy i większości terytorium Kalifornii i Nevady) do północnego Meksyku. W XX w. pojawił się także w Europie, też w Polsce, z jednej strony na skutek ucieczek osobników z ferm hodowlanych, a z drugiej - na skutek świadomego introdukowania. Poza Europą introdukowany także w Azji: w dorzeczu Аmuru, nа Kаmczatcе i Sachalinie.

W odróżnieniu od bobra europejskiego, który na pocz. XX w. był gatunkiem praktycznie wytępionym, populacja bobra kanadyjskiego nigdy nie była zagrożona wyginięciem. W Ameryce bóbr kanadyjski nie jest zwierzęciem chronionym; jego liczebność szacuje się na 10-15 mln osobników, choć do czasu rozpoczęcia europejskiej kolonizacji Ameryki zwierząt tych było znacznie więcej. Na bobry w Kanadzie intensywnie polowano dla pozyskania mięsa, a zwłaszcza futra (w okresie największego nasilenia polowań do samej tylko Europy eksportowano średnio 200.000 bobrowych skórek rocznie). Doprowadziło to w XIX w. do spadku liczebności i ograniczenia zasięgu występowania gatunku. W okresie późniejszym dzięki ograniczeniu polowań ich liczebność wzrosła. W ostatnich latach nadmiar bobrów doprowadził na niektórych terenów do wyrządzania przez nie szkód w środowisku naturalnym: tamy powodują zalewanie terenów i zniszczenia środowiska życia innych gatunków zwierząt oraz roślin, zaś działalność budowlana bobrów prowadzi do zniszczenia przybrzeżnego drzewostanu. Tam jednak gdzie liczba bobrów jest redukowana przez drapieżniki, ich obecność ma korzystny wpływ na środowisko naturalne, stwarzając możliwości rozwoju różnym gatunkom roślin i zwierząt.

Bibliografia